Eğitimde öğrenilen bilgi, beceri ve davranışların işte uygulanması ve zaman içinde sürdürülmesidir.
Timothy Baldwin ve J. Kevin Ford’un 1988 tarihli derlemesi, transferin üç girdiye bağlı olduğunu söyler: katılımcı özellikleri, eğitim tasarımı ve iş ortamı. Kurumlar en çok ikincisine yatırım yapar; en az üçüncüsünü, yani yönetici desteğini ve uygulama fırsatını yönetir.
Sık tekrarlanan “eğitimin yalnızca yüzde 10’u işe yansır” cümlesinin davranışsal bir kanıtı yoktur; Ford, Yelon ve Billington 2011’de bu rakamın bir varsayımsal örnekten doğduğunu gösterdi. Saks ve Belcourt’un 2006 araştırmasında eğitim profesyonellerinin tahmini, uygulamanın zamanla azaldığını gösterir (hemen sonra yüzde 62, altı ay sonra yüzde 44, bir yıl sonra yüzde 34). Bunlar ölçüm değil tahmindir; asıl sorun, çoğu kurumun transferi hiç ölçmemesidir.
Sık yapılan hata. Transferi eğitimden sonra kendiliğinden gerçekleşmesi umulan bir sonuç saymak. Transfer tasarlanır: saha görevleriyle, yönetici sohbetleriyle, ritimle.
İlgili kavramlar
← Öğrenme ihtiyaç analizi Bütün kavramlar Öğrenme yolculuğu →